Το Αthenaeum είναι σωματείο μη κερδοσκοπικό αφιερωμένο στη μνήμη και τη δόξα της Μαρίας Κάλλας. Ιδρύθηκε το 1974 από ένα γκρουπ εμπνευσμένων καλλιτεχνών με σκοπό τη συμβολή στην ανάπτυξη της μουσικής παιδείας και του ελληνικού πολιτισμού.

Πλαισιωμένο από ξεχωριστές προσωπικότητες του καλλιτεχνικού κόσμου, θεωρείται σήμερα ένας από τους πιο σημαντικούς πολιτιστικούς φορείς του τόπου. Η μακρόχρονη και πλούσια προσφορά του, αναγνωρισμένη από τα μεγαλύτερα Μουσικά Ιδρύματα του εξωτερικού έχει καταστήσει το Αthenaeum ένα καταξιωμένο οργανισμό σε όλο τον κόσμο.

Από την ίδρυσή του έδωσε το στίγμα των υψηλών του δυνατοτήτων και επιδιώξεων:

Οι διαγωνισμοί, που απέκτησαν αμέσως διεθνή αναγνώριση και φήμη τελούν υπό την αιγίδα του ΥΠΠΟ και ανήκουν στην UNESCO. Από 1997 πραγματοποιούνται σε συνεργασία με τον Πολιτισμικό Οργανισμό του Δήμου Αθηναίων. Το κύρος τους προσελκύει νέους καλλιτέχνες από κάθε γωνιά της γης, που έρχονται στην Ελλάδα για να διεκδικήσουν την πολύτιμη για την καριέρα τους διάκριση σ' αυτήν την γιγάντια διοργάνωση.

•ΘΕΣΠΙΣΕ από το 1977 συναυλία αφιερωμένη στη μνήμη της Μαρίας Κάλλας. Η συναυλία αυτή πραγματοποιείται κάθε χρόνο στο Ηρώδειο, στις 16 Σεπτεμβρίου, ημέρα του θανάτου της, με τη συμμετοχή διάσημων καλλιτεχνών. Τελεί υπό την αιγίδα του Υπουργείου Πολιτισμού.

•ΙΔΡΥΣΕ το ΩΔΕΙΟ ΑTHENAEUM, που καταξιώθηκε αμέσως για το ζωογόνο πνεύμα που έφερε στις μουσικές σπουδές του τόπου μας.

•Για να παρουσιάσει νέους καλλιτέχνες στο κοινό πραγματοποιεί κάθε χρόνο σειρά συναυλιών στην αίθουσα "LA DIVINA" του Athenaeum.

•ΠΡΩΤΟΣΤΑΤΕΙ στη δημιουργία των Συμφωνικών Μουσικών Συνόλων του ΩΔΕΙΟΥ ATHENAEUM και στην οργάνωση των εμφανίσεών τους.

Τα μουσικά Σύνολα είναι:

Μικρό ιστορικό

To Athenaeum στεγαζόταν μέχρι τον Ιούνιο 1998 σε νεοκλασικό διατηρητέο κτίριο της οδού Αμερικής 8, ιδιοκτησία του ΕΒΕΑ, που ανεγέρθηκε το 1925 από τον αρχιτέκτονα Α. Μεταξά και το οποίο αναπαλαιώθηκε με χρήματα του Ιδρύματος.

Το Σεπτέμβριο του 1998 μεταστεγάσθηκε στην οδό Αδριανού 3, απέναντι από το σταθμό του Θησείου, σε ένα επίσης διατηρητέο ακίνητο που εικάζεται ότι ανεγέρθηκε το 1897.

Αρχικά το κτίριο κατοικήθηκε από την οικογένεια Καραβασίλη. Αργότερα αγοράσθηκε από τον Α. Καμπά και μετά τον πόλεμο του 1940 από τους αδελφούς Μπούντρους.

Το 1922 το κτίριο εγκαταλείφθηκε από την οικογένεια Καμπά λόγω υποβάθμισης της περιοχής, όταν ο Ελευθέριος Βενιζέλος κατασκεύασε δεκάδες παράγκες γύρω και απέναντι από το αρχοντικό για να στεγασθούν οι πρόσφυγες από τη Μικρά Ασία με αποτέλεσμα να αλλοιωθεί η ήρεμη φυσιογνωμία της οδού Αδριανού και να χάσει προσωρινά τη γοητεία της.

Μέχρι εκείνη την εποχή η κατοικία της οδού Αδριανού 3, γνώριζε δόξα και μεγαλεία. Θεωρείτο ένα από τα μεγαλύτερα και ωραιότερα αστικά σπίτια της παλιάς Αθήνας.

Τα λαντώ πηγαινοέρχονταν, αμαξάδες ξύστριζαν τα άλογα στην αυλή, υπηρέτες, καμαριέρες, νταντάδες και μάγειροι ανεβοκατέβαιναν τις ξύλινες σκάλες, δεξιώσεις, εσπερίδες και τσάγια δίνονταν καθημερινά, όπως διηγούνται όσοι γείτονες τα έζησαν από κοντά και άλλοι που τα άκουσαν από τους γονείς τους.

Μετά ήλθε η παρακμή. Από το 1942 έως το 1944 το κτίριο επιτάχθηκε από τους Ιταλούς και έγινε Καζέρτα, το δε 1945 και για δύο περίπου χρόνια χρησίμευσε σαν άσυλο αλητών και επαιτών. Το 1946 κατασχέθηκε από την Τράπεζα της Ελλάδας και το 1952 αγοράσθηκε σε πλειστηριασμό από τους αδελφούς Μπούντρου, όπου εγκατέστησαν τη βιοτεχνία των φερμουάρ ΖΑΜΑ.

Όταν το 1986 εγκαταλείφθηκε η βιοτεχνία, το κτίριο ήταν παντελώς ερειπωμένο.
Το 1992 νοικιάστηκε από τον Κ. Ραπτάκη, ο οποίος χρησιμοποίησε το ισόγειο για να εγκαταστήσει το καλόγουστο εστιατόριο Barolo.

Το Διεθνές Καλλιτεχνικό Κέντρο Athenaeum νοίκιασε το κτίριο το 1996. Το καλοκαίρι του 1998 ανακαίνισε και διαμόρφωσε το εσωτερικό του κτιρίου σύμφωνα με τις ανάγκες του. Η ανακαίνιση έγινε και πάλι με χρήματα του Ιδρύματος.

Στο κτίριο στεγάζονται: